Spacer
wirtualny
„Twoje imperium”
gwiazdy | sensacja | plotka
Performans x5 w 1 dzień!
Performują:
Janusz Bałdyga
Nadia Markiewicz
Julia Borowiecka & Tadeusz Sośnierz
Ewa Zarzycka
Niko Płaczek
kurator: Kamil Kuitkowski
Przed „Twoim imperium” zapraszamy na autorskie oprowadzanie Karoliny Jarzębak po wystawie „Samozaoranie: Aura farming”
g. 15.00 w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina
to fantastyczna rozgrzewka przed performatywnym spacerem po Kaliszu.
Program „Twoje imperium”:
START 20 czerwca 2026 r. g. 15.30 – Galeria Sztuki im. Jana Tarasina
g. 15.30 – Janusz Bałdyga – wirydarz w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina, pl. św. Józefa 5;
g. 16.30 – Nadia Markiewicz – Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu, ul. Łazienna 6;
g. 17.15 – Julia Borowiecka & Tadeusz Sośnierz – pomieszczenia po Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza – ul. Kolegialna 4 (wejście od ul. Łaziennej);
g. 18.00 – Ewa Zarzycka – Kontrabas Cafe Club, pl. Bogusławskiego 1;
g. 19.00 – Niko Płaczek – Laboratorium Sztuki, ul. Śródmiejska 31.
20 czerwca 2026 r. zapraszamy na pięć performansów autorstwa szóstki wyjątkowych osób twórczych. Janusz Bałdyga, Julia Borowiecka i Tadeusz Sośnierz, Nadia Markiewicz, Niko Płaczek oraz Ewa Zarzycka reprezentują różne pokolenia, ośrodki i metody pracy – w tej grupie są zarówno klasycy dyscypliny, jak i najciekawsze przedstawicielki młodego pokolenia. Ich wystąpienia, odbywające się kolejno w różnych miejscach Kalisza, będą przystankami podczas wspólnego bycia z performansem i miastem.
Może performans nie ma tak długiej historii jak Kalisz i na pewno dużo mniej wspólnego z bursztynowym szlakiem. Jednak po samoistnym buncie zorganizowanym w latach 60. XX wieku wobec spektaklu i koncertu – ważnym niczym najazd Hannibala na Rzym – wypracował własne drogi, rytuały i obyczaje, utarte szlaki oraz odwiedzane austerie. Jako rodzaj sztuki z natury niematerialny obrał nomadyczny sposób życia. Kiedyś powiedzielibyśmy: „cyganeria”. Teraz może: „alternatywna topografia”. Albo: mapa i terytorium, które – inaczej niż u Borgesa – raczej nie pokrywają się kropka w kropkę, lecz są zawsze tą odrobinę za krótką kołdrą, z którą trzeba się siłować.
W tym proklamowanym oddolnie Imperium (twoim, moim, naszym) performansowi udało się przetrwać. I ma się całkiem nieźle. Podczas wszystkich upadków, podziałów na centra i peryferia, najazdów barbarzyńców, prób restauracji i nieuchronnych aktów wandalizmu ważną rolę ochronną dla performansu odgrywała instytucja festiwalu. Mimo że sama idea festiwalu bywa momentami wyświechtana i częściej obiecuje więcej złego niż dobrego: karnety, płatne toalety, drogi food court, niepewny line-up i grymaśną pogodę. Z tym również performans sobie poradził. Podążając śladami Eneasza, ominął tę wielogłosową Scyllę, w miejsce walki stawiając na spotkanie. Rozmowę, opowieść, gadulstwo, plotkę i krąg przy ognisku – w formie, najczęściej letnich, zjazdów i zlotów osób tworzących performans.
Idąc tym jasno wyznaczonym tropem, Galeria Sztuki im. Jana Tarasina zaprasza na Twoje imperium, czyli Performans x 5 w 1 dzień! 20 czerwca będzie można zobaczyć sześcioro twórców i twórczyń w różnych lokalizacjach Kalisza, wykonujących pięć performansów. Każdy z nich prezentuje inny sposób myślenia o tej dyscyplinie, wszystkie jednak używają słów i gestów jako podstawowych narzędzi. To pięć wypowiedzi o języku i o języku performansu. Pięć zdań wypowiedzianych różnymi głosami.
Janusz Bałdyga – autor rysunków, obiektów, instalacji, performance i działań ulicznych. Studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie (1974-1979). Dyplom uzyskał w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Członek i współzałożyciel grupy artystycznej Pracownia (1976-1981), współprowadzący pracownię w Studenckim Centrum Środowisk Artystycznych Dziekanka (1976-1979) w Warszawie. Od 1979 członek teatru Akademia Ruchu. Obecnie pedagog w Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu gdzie prowadzi pracownię sztuki performance na Wydziale Rzeźby. Brał udział w licznych wystawach, sympozjach i manifestacjach artystycznych w kraju oraz za granicą min. w Niemczech, Holandii, Szkocji, Austrii, Rosji, Tajwanie, Białorusi, Szwajcarii, Izraelu, Norwegii, Hiszpanii, Japonii, Indonezji, Ukrainie, Chinach i USA.
Janusz Bałdyga zajmuje się przede wszystkim obiektem i działaniami typu performance. Artysta wypracował swój oryginalny styl. Konsekwentnie redukuje język i środki artykulacji, kreatywnie wykorzystując proste elementy tj. deska, gwoździe, linki, woda, tkanina, szkło i tworzy z nich elementarne struktury – linię, okrąg, prostokąt, punkt. Elementem konstrukcyjnym działań performatywnych, narzędziem opisywania przestrzeni oraz świadectwem zmagania się z materią staje się często ciało artysty. Działania Bałdygi w dużym stopniu nasuwają poczucie wciągania widza w przestrzeń i przebieg rytuału. Ich podtekst społeczny, polityczny czy filozoficzny nie pozostawia wątpliwości, co do kraju i tradycji pochodzenia artysty, a zarazem nie zaciera uniwersalnego wymiaru tak bardzo indywidualnych komunikatów.
Nadia Markiewicz – artystka wizualna, performerka oraz twórczynia instalacji przestrzennych i prac wideo. Bada zagadnienie niepełnosprawności z autobiograficznej perspektywy oraz poszukuje metafor w surrealistycznym potencjale rozrywki i kultury masowej. Jest niedawną stypendystką Fulbrighta w Center for Disability Studies na New York University (2026), doktorantką na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (od 2022). Była rezydentką International Studio & Curatorial Program w Nowym Jorku (2023). Laureatka nagrody Europe Beyond Access przyznanej przez Zachętę Narodową Galerię Sztuki i British Council (2021) oraz Grand Prix 10. Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko (2022). Absolwentka studiów magisterskich na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Jej praktyka była tematem wystawy indywidualnej w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2026). Brała udział m.in. w wystawach Survival Kit 16 w Latvian Center for Contemporary Art, w Kunsthalle Bratislava, School of Visual Arts w Nowym Jorku oraz w Staatliche Kunstsammlungen Dresden w Niemczech. Jej prace znajdują się w kolekcjach Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie oraz Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku.
Julia Borowiecka – artystka sztuk performatywnych, kobieta idei, kuratorka, inicjatorka niezależnej migrującej przestrzeni wystawienniczej Galeria pod Żabicą. Studentka Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu na kierunku Sztuka Mediów.
Swoją działalność twórczą skupia na poświęceniu się procesowi, obserwacji obecnych w nim przekształceń koncepcyjnych oraz nabywanych doświadczeń. W sposób eksperymentalny i badawczy przygląda się sztukom performatywnym – nie tylko intensywnie analizuje różnorodne postawy performatywne, ale również nieustannie buduje ich definicje i zastanawia się nad istotą własnego performansu. Nie każdy performance stanowi skończone dzieło – niektóre z nich mają naturę bliższą sprawdzeniu przypuszczeń, badaniu niezbędnemu do wyciągnięcia dalszych wniosków.
Swoje działania z zakresu sztuk performatywnych prezentowała m.in. podczas wystawy Złap Oddech Sztuki (Galeria WY, Łódź, 2024), na Festiwalu Sztuki Aktywnej Kierunek Perfomance (CKiS Wieża Ciśnień, Konin, 2025), jako część spektaklu performatywnego Panaceum!!!!!!! (Wrocławski Teatr Współczesny, Wrocław, 2025), na V Międzyuczelnianym Przeglądzie Performansu aKTOmaR (Teatr KTO, Kraków, 2026), czy podczas otwarcia wystawy Ekosystem (Bazar Bizarre vol. 5, Wrocław, 2026).
Tadeusz Sośnierz – performer, autor tekstów piosenek i wierszy, producent muzyczny. Tworzy utwory łączące różnorodne gatunki – rap, industrial, ambient, IDM, noise, sound collage. Dotychczas opublikowane zostały cztery projekty: MARATON (2020), PIKABU i zbliźnięte oczka (2020), PRE-ŚCIERE (2023), rac i dła (2024). Zajmuje się również organizacją wydarzeń muzycznych w ramach kolektywu Komórka Koncertowa. W swojej pracy twórczej kładzie nacisk na współprace z innymi osobami artystycznymi, głównie undergroundowymi muzykami. Wnioski z działań performatywnych stara się przełożyć na architekturę dynamiki muzycznych wystąpień scenicznych.
Swoje performanse prezentował m.in. jako część spektaklu performatywnego Panaceum!!!!!!! (Wrocławski Teatr Współczesny, Wrocław, 2025), czy podczas wystawy Świetlne lata. Echo bezkresu (Galeria pod Żabicą w ramach Wrocław Off Gallery Weekend #3, 2025).
Ewa Zarzycka – artystka z obszaru sztuki konceptualnej, uprawiającą sztukę performance, w tym szczególną jej odmianę tzw. performance mówione, rysunek jako zapis autorskich tekstów, schematów, map, wykresów; tworzy obiekty,prace video, prace audio oraz instalacje. Mieszka i pracuje w Lublinie i Kazimierzu Dolnym.
Jej prace znajdują się m.in.w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu ( Pawilon Czterech Kopuł ), Muzeum Sztuki w Łodzi, MSN w Warszawie, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Zachęcie w Warszawie, MOCAKu w Krakowie, Stypendystka MKDiN, Stypendystka Miasta Wrocławia. Dokumentacja jej prac znajduje się w Secondary Archive , Archiwum Saga w Szwajcarii, Galerii Wymiany Józefa Robakowskiego, Fundacji Moje Archiwum Andrzeja Ciesielskiego i zbiorach prywatnych.
Laureatka Nagrody Katarzyny Kobro przyznanej w 20-tej edycji w 2024 za rok 2023.
Zrealizowała trzy cykle podcastów pt. Ewa Zarzycka Performance bez tytułu.
Niko Płaczek – żartownisia pod pierzyną humoru budująca katafalki. Urodzona na Śląsku realizatorka i reżyserka filmowa, performerka, autorka tekstów. Dyplomantka Szkoły Filmowej w Łodzi na kierunku film animowany i efekty specjalne. Od 2019 współtworzy wydarzenia i performuje dla społeczności queerowej w Polsce. Jej performanse były prezentowane m.in. w Galerii Kannski w Reykjaviku, CMW w Łodzi, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, Galerii Labirynt w Lublinie, Cricotece, Zachęcie, Komunie Warszawa, podczas Cracow Art Week 2024. Jej film „Niebinarki” (2024) prezentowany był w ramach wystawy „Get over it” (2024) w CSW Kronika w Bytomiu, a najnowszy film Laleczka z Dyfuzora mieć będzie premierę na całym świecie i będzie i nim bardzo głośno.
Kamil Kuitkowski – kurator (czasem używa formy queerator) licznych wystaw zbiorowych i indywidualnych, wydarzeń artystycznych i performatywnych. Od 2019 do 2026 związny Cricoteką, gdzie m.in. w autorskim programie wystaw „Cloakroom” (wystawy m.in: Karoliny Jarzębak, Przemka Branasa, Katarzyny Wyszkowskiej, Małgorzaty Markiewicz i Katarzyny Depty Garapich, marii Lemperk, Ali Savashevich, Agaty Lankamer, Wiktorii) rozszczelniał instytucję jako miejsce prezentujące również sztukę najnowszą i debiutującą. Od 2026 kurator w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Ważna w jego praktyce jest polityczność wystaw, siła młodej sztuki i współczesnego performansu i performatywne rozumienie roli kuratora. Kurator m.in.: wystawy i przeglądu performans „Bereś” (Cricoteka) – przypominających i aktualizujących postać Jerzego Beresia; wystawy zbiorowej (wspólnie z Magdą Kownacką) „I tu też” (Rondo Sztuki, Katowice) – skupionej na pozanaukowych formach poznawania wiedzy takich jak performans, kolektywność i queer; wystawy zbiorowej „y” (Pałac Sztuki, Kraków) – na nowo czytającej przestrzeń Pałacu Sztuki i queerowo rozumianą postać Franciszka Starowieyskiego; wystawy zbiorowej „Okno na dwa podwórza” w przestrzeni publicznej (Biennale Gliwice) traktującą tkankę miejską jako opowieść na styku fantazji o nowoczesności i dark fantasy. Łącząc praktykę instytucjonalną i działalność poza instytucjonalną, regularnie współpracuje z prywatnymi i niezależnymi przestrzeniami sztuki, mapując co robi młode pokolenie, by „zderzać” je z osobami twórczymi z innych pokoleń.
Organizator
Galeria Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu
Instytucje współpracujące: Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu, Kontrabas Cafe Club
Patronaty medialne
Ziemia Kaliska, Radio Centrum, Calisia.pl
Partnerzy Galerii
Grupa MO, AR NEON, Schimmel Pianos, Polifarb Kalisz S.A., M&P Alkohole Wina Cygara