Spacer
wirtualny
Łukasz Glapka (ur. 1983) – artysta interdyscyplinarny związany z Kaliszem, tworzący również pod pseudonimami giper_lab i Baltazar Karafka. Samouk, którego praktyka artystyczna rozwijała się poza instytucjonalnym systemem edukacji, wypracował autorski język łączący fotografię, analogowe techniki zapisu, dźwięk, film oraz działania site-specific.
W centrum jego twórczości znajduje się dialog między dawnymi technologiami rejestracji obrazu i dźwięku a współczesnymi strategiami artystycznymi. Inspiracje czerpie z historii sztuki, literatury oraz tradycji słuchowisk radiowych, badając relacje między pamięcią, materialnością medium i doświadczeniem percepcji. Jego prace były prezentowane m.in. w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu. W 2023 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Kalisza oraz Nagrodę Publiczności na Biennale „A-Kumulacje” za pracę „List do dziewczynki w czerwonej sukience”. W 2024 roku został stypendystą Prezydenta Miasta Kalisza, realizując autorski projekt zakończony słuchowiskiem na podstawie „Melancholii” Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Jego twórczość prezentowano również w ramach wystawy pokonkursowej „Totem / Sztandar, Shell Shock i Zabawki”, a prace oraz realizacje dźwiękowe znalazły się w publikacjach i wydawnictwach Galerii Sztuki im. Jana Tarasina, w tym na płycie CD słuchowiska „Ciemność i pleśń”.
Tomasz Wolff (ur. 1973, Kalisz) to artysta wizualny, projektant, twórca muzyki eksperymentalnej i wykładowca akademicki. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Jego praktyka artystyczna rozwija się na pograniczu obrazu, dźwięku i nowych mediów. Tworzy obrazy, obiekty, plakaty, projekcje wideo oraz kompozycje muzyczne, traktując poszczególne media jako elementy jednego języka artystycznego. Interesują go zjawiska percepcji, relacje między ciszą i hałasem, obrazem i brzmieniem oraz sposoby, w jakie dźwięk może budować przestrzeń wizualną. W swoich realizacjach łączy doświadczenia projektanta z intuicją artysty, swobodnie przekraczając granice pomiędzy sztukami wizualnymi, muzyką i działaniami intermedialnymi. Od ponad dwóch dekad współpracuje z instytucjami kultury i teatrami, równolegle rozwijając autorską praktykę artystyczną, której centralnym punktem pozostaje eksperyment oraz dialog pomiędzy różnymi formami ekspresji.
Łukasz Glapka & Tomasz Wolff
Fetysze Pana Tarasina, 2026
wideo, 42’57”
muzyka: Lech Jankowski, Przedmioty Pana Tarasina nr 3 na pianolę.
Jan Tarasin
Zeszyt 1977 – 78
Zeszyty 1979
Zeszyt 1980 – 1981
Film Łukasza Glapki i Tomasza Wolffa odsłania przed nami kolejne karty trzech tomów Zeszytów Jana Tarasina, znajdujących się w kolekcji Galerii Sztuki im. Jana Tarasina.
W latach 1974–1982 artysta wydał osiem tomów Zeszytów. Każdy z nich zawiera zbiór serigrafii wykorzystujących różne źródła – autorskie fotografie, kolaże, szkice i rysunki. Sekwencje obrazów co pewien czas przerywane są tekstami – krótkimi esejami Tarasina poświęconymi zagadnieniom i zjawiskom artystycznym, które go fascynowały.
Ujęte w formę roczników Zeszyty można traktować jako rodzaj wizualnych dzienników, repozytorium pomysłów oraz zapis artystycznych poszukiwań i procesu twórczego autora. Można je jednak oglądać również jak szczególną powieść graficzną o nieprzewidywalnej fabule, pełną niespodziewanych zwrotów akcji, opartą na montażu różnych estetyk i nieustannych zmianach sposobu obrazowania. Wystarczy przewrócić jedną kartę, by ze świata linearnej abstrakcji przenieść się na wiejskie podwórko lub na plażę, a na kolejnej stronie znaleźć się pośród hieroglifów zdających się układać w tajemniczy, ezoteryczny tekst.
Jeżeli Zeszyty potraktować jako powieść graficzną, film Łukasza Glapki i Tomasza Wolffa staje się jej ekranizacją. Ścieżkę dźwiękową tworzy utwór Przedmioty Pana Tarasina nr 3. To inspirowana twórczością Tarasina kompozycja na pianolę autorstwa Lecha Jankowskiego – malarza, reżysera i kompozytora muzyki teatralnej i filmowej, między innymi do Ulicy Krokodyli oraz Instytutu Benjamenta braci Quay.