Michał Frydrych (ur. 1980, Warszawa) jest absolwentem malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Studiował także na berlińskim Universität der Künste oraz filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jest malarzem, twórcą rzeźb, obiektów, oraz akcji artystycznych. Jego indywidualne wystawy, projekty oraz prace pokazywane były m.in. w CSW Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Miejscu Projektów Zachęty, Bunkrze Sztuki, CICC Tabakalera w San Sebastian. Uczestnik Biennale de La Biche (Illet la Biche, Gwadelupa, 2017) i 57th Venice biennale (Wenecja, 2017, pawilon Malty, udział epizodyczny), JCE Biennale (Paryż, 2015). Jego prace znajdują się w kolekcjach Muzeum Sztuki Nowoczesnej Warszawa, Bunkra Sztuki Kraków, PKO BP. Stypendysta MKiDN 2014, 2020 i M.St. Warszawa 2018, 2022, KPO 2025.


Michał Frydrych
Atlas, 2026
neony, film, pocztówka
Dwie neonowe rzeźby Michała Frydrycha inspirowane są hieroglificznymi formami z alfabetu znaków wypracowanego przez Jana Tarasina. Na wystawie funkcjonują jako autonomiczne dzieła sztuki. Zarazem są jednak fragmentami większej całości – elementami neonowej kompozycji Atlas, którą artysta zaprojektował z myślą o fasadzie kamienicy przy placu św. Józefa 1 w Kaliszu. Realizacja neonu w przestrzeni miasta planowana jest w ramach kolejnego rozdziału projektu Wracając do Tarasina – Zeszytu drugiego.
Zapowiedzią Atlasu są również film oraz pocztówka stworzone przez artystę. To widokówka z przyszłości, na której możemy zobaczyć ukończony neon.
Lokalizacja planowanej realizacji nie jest przypadkowa. Budynek przy placu św. Józefa 1 związany jest z historią galerii – mieściła się w nim jej poprzednia siedziba. Zamysł umieszczenia abstrakcyjnego neonu w przestrzeni publicznej Kalisza ma jednak szerszy wymiar. Nawiązująca do twórczości Tarasina kompozycja jest swoistym hommage dla urodzonego w tym mieście artysty, ale również gestem wyrażającym przekonanie o transformacyjnej sile abstrakcyjnego, uniwersalnego języka plastycznego – języka nowoczesności, zmiany i rozwoju.